Her Günahın Bir Bedeli Vardır

Her Günahın Bir Bedeli Vardır

Gözlerimi açtığımda bana elini uzatmış bekliyor. Elini tutup ayağa kalktım. Herkes boş boş yüzüme bakarken yürümeye başladım. Ne olduğunu hatırlamıyorum. İnsanlar neden bana bakıyor? Yoksa eskisi gibi tanınıyor muydum ya da onlarda diğerleri gibi miydi?

Çok güçlü olduğum dönemleri hatırlıyorum. Kaybedecek bir şeyimin olmadığı ve her şeyi, herkesi elde ettiğim…

Yürüdükçe sırtıma binen yük daha da ağırlaşıyor. Hayat her nefes alışımda öyle bir tokat atıyor ki nefes almaya mecalim kalmamaya başlıyor. Yine de yürüyorum. Beni kenara çekmeye çalışanlar oluyor. Aldırış etmiyorum, yıkılmamaya çalışıyorum ve yürüyorum.

Dizlerim titriyor, gözlerim ağrıyor. Sessizliğimde boğuluyorum. Daha hızlı gitmek için koşmaya başlıyorum. İnsanlar bana çarpıyor. Yere her düştüğümde kalkıyorum. Kanıyorum ama kan akmıyor. Yardım bekliyorum.

Gücüm tükeniyor, eskisi gibi hissedemiyorum. Kıyafetlerim kirlendi rezil oluyorum. Her şeye rağmen yürüyorum. Hava güneşli ama sırılsıklamım. Ciğerlerim nefesimi kabul etmiyor artık. Ellerimi dizlerime koyup dinlenirken gideceğim yeri arıyorum.

Dünyadaki tüm suçların vicdan azabını içimde yaşıyorum. Artık tükenip bulunduğum yere yıkılıyorum. Biraz sonra kalabalığın arasından o geliyor. Bana elini bir daha uzatıyor ve gözlerime bakıp “Her günahın bir bedeli vardır. Sen bu bedeli ödeyecek kadar güçlü müsün?” diyor.

Yataktan sıçrayarak uyanıyorum. Hastanedeyim ve karşımda o var. Gözlerinin içine bakıyorum tüm çıplaklığımla “Hiçbirimiz hak etmedik emin ol ama ben hepsini kaldıracak güçteyim.”

Abdul İlhan

Tags:
, , ,
No Comments

Post A Comment