İmkansız Kal

İmkansız Kal

Siz hiç koştunuz mu? Sonu olmayan bir yere sonu varmışcasına…

Bir metre karelik alanda sıkışıp kalmışsınız. Kurtulamayacağınızı biliyorsunuz ama hala umudunuz var. Hala içinizi ferah tutmaya çalışıyorsunuz. Hissettiniz mi? İşte ben bunu seviyorum. Çünkü onu kimse sizden söküp alamaz.

İmkansızı yaratan bizleriz aslında. Bunu hatalarımız ile yaparız. Bizi biz yapan şey zaten hatalarımız değil midir? Peki kaçımız bunun bedelini ödeyecek kadar güçlüyüz? Ödeyemediğimiz bedellerin altında kalan et parçalarıyız. Kolay olan şeyleri zora sokarız. İnsanlar kendini güçlü zanneden en aptal canlılardır. Aç gözlülükten başka bir şey yapmayan, haddini bilmeyen varlıklarız

Her şeye rağmen “İmkansız” iyi ki var. Sizi vazgeçirmeye çalışanlar olacak. O zaman imkansızınıza daha çok tutunun çünkü sizi bir gün o kurtaracak. İmkansızlıklarımız bize yaşamayı öğretir, emek vermeyi öğretir, hayatta kalmayı öğretir, en önemlisi kıymet bilmeyi öğretir. Şuan yaşadığımızı hissediyorsak imkansızlıklarımız sayesindedir.

Sen hep öyle imkansız kal ki, ben böyle yazmaya devam edeyim.

Abdul İlhan

No Comments

Post A Comment