Sonsuzdan Bir Çıkarırsanız Ne Değişir?

0

 Hiç tanımadığım bir şehirdeyim. İmkansızın peşindeyim. Otobüsten iner inmez koşmaya başladım. Heyecandan göz kapaklarım bile titriyordu. İnsanlara çarparak aralarından geçiyordum. Bu arada aklımdan bin türlü senaryo geçiyordu. Mutlu sonlu senaryoları düşündükçe yüzümde aptalca bir tebessüm oluşuyordu. 

  Biraz sonra bir amcaya gideceğim adresi sordum. Tarif ederken zamanı hissedemiyordum. Biran önce her şey olup bitsin istiyordum. Cesaretimin kaybolmasından korktuğum için zamanla yarışıyordum.

  Kafeye yaklaştığımda duraksadım. Arkadaşıyla oturmuş, bir şeyler içiyordu.  Birkaç defa derin nefes aldıktan sonra tekrar koşmaya başladım. İsmini söyleyerek kafenin içine attım kendimi. Herkes bana bakıyordu. Ayağı kalkıp: “Buyurun.” dedi. Gözlerinin içine bakarken nefesim kesildi. Gerçek hayatta ilk defa görüyordum. Daha önce sadece ekranlarda gördüğüm kadın şuan karşımda bana gülümsüyordu. Ağzımı açamadım. Bir süre sonra: “Fotoğraf mı çekinmek istiyorsunuz?” dedi. Suratımda ki ifade bir anda değişti. Bir şeylerin kırıldığını hissettim. Beni her gün yüzlerce fotoğraf çektirdiği hayranlarından biri zannetmişti. Kafam önde kafeden dışarı çıktım. Birkaç adım attıktan sonra arkamdan: “Pardon! Bir şey mi oldu?” diye seslendi. Durup derin bir nefes aldım. Kafamı çevirip yüzüne baktım. Merakla gözlerimin içine bakıyordu. Yanına gidip: “Bir şey merak ediyorum. Sonsuzdan bir çıkarırsanız ne değişir?” dedim. Biraz düşünüp: “Hiç, hiçbir şey değişmez sanırım.” dedi. Gülümsedim, son kez gözlerine bakıp: “Hiçbir şey değişmedi.” dedikten sonra yanından ayrıldım.

Abdul İlhan

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir